طراحی سایت

قالب وبلاگ

شهر بیشاپور - عمویی

طراحی سایت


شهر بیشاپور - عمویی
 
آشنایی با منطقه شاپور (فارس)
نوشته شده در تاريخ دوشنبه سوم مهر 1391 توسط اکبر جوکار

سلام دوستان عزیز

امیدوارم بتوانم در این وبلاگ به خوبی چهره شهر بیشاپور را نشان دهم

از توجه شما سپاسگزارم .


 

شهر باستانی بیشاپور

بیشاپور یکی از شهرهای باستانی ایران در استان فارس است که در زمان ساسانیان ساخته شده است و امروزه تنها ویرانه هایی از آن برجای مانده است. بیشاپور با دویست هکتار وسعت، از شهرهای مهم آن زمان بوده است و اهمیت ارتباطی داشته است. این شهر از قدیمی ترین شهرهایی است که تاریخچه ساخت آن بصورت مکتوب در سنگ نوشته ای موجود است.

بیشاپور در شمال شهر کازرون قرار گرفته و از جمله روستاههای کنونی اطراف آن میتوان عمویی و امام زاده سید حسین(ع) را نام برد که به دلیل باغها و آب فراوانی که در این منطقه بکر وجود دارد هوای مفرحی بر این خطه حکم فرماست و از شهرهای خوش آب و هوا و دارای طراحی و مهندسی ویژه آن روزگار بوده است. در کتابهای تاریخی، نام این شهر با عنوانهای بيشاپور، بیشابور، به شاپور، بیشاور و "به انديوشاپور" ضبط شده است. شهر بيشاپور مركز ايالت و كوره شاپورخوره بوده است . بیشاپور تا قرن هفتم هجری آباد و مسکونی بوده است و پس از آن ویران شده است. بیشاپور گنجینه ای از آثار ارزشمند ساسانی مانند معبد آناهیتا است.

شهر بیشاپور

آثار بر جای مانده از سلسله ساسانیان که حدود 1600 سال قدمت دارد و آخرین امپراتوری ایران قبل از اسلام می باشد که با دستان هنرمند و ماهر مهندسان و معماران ایرانی  ساخته شده است  با وسعتی نزدیک به 155 هکتار جزء اولین شهرهای ایران باستان که دارای تاریخ مکتوب شهر سازی است شهر به دستور شاپور اول ساسانی 237- 241 میلادی در کنار جاده شاهی روزگار باستان ساخته شده و چگونگی ساخت آن بر روی ستونهای یاد بود مرکز شهر نوشته شده است .

این اقامتگاه اربابی و اعیانی که مثل کاخهای شاهی بعد ها مجددا مورد استفاده قرار گرفته و دستکاری شده اند این احتمال غیر ممکن نیست قشر نجبایی که در آن خانه ها سکونت دا شته اند در صدد بو ده اند تا از شا هان و شاهزادگان تقلید کرده و خانه هایشان را با گچ بری و موزاییک و نقاشی بیارایند آنها پیرو بزرگان و فرماندهان خود بوده اند .

به نظر می رسد از دلایلی  که  شاپور این منطقه را به عنوان قلمرو حکومت خود انتخاب کرده موقعیت استراتژیک این مناطق در مقابل تجاوز بیگانگان و همچنین داشتن کوههای بلند و رودخانه و آب وهوای مناسب بوده که نسبت به دیگر نقاط کشور آن را متمایز می کند .


قسمتی از خرابه های شهر بیشاپور


 

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 توسط اکبر جوکار

مجسمه تنومند شاپور اول در بیشاپور

در انتهاي تنگ چوگان در سينه كوه و در ارتفاع حدود 800 متري از سطح زمين غار بزرگي وجود دارد كه قطر دهانه آن حدود 30 متر مي باشد و به واسطه قرار گرفتن مجسمه شاپور بر دهانه آن به غار شاپور معروف شده است . پرفسور گيرشمن باستان شناس شهير فرانسوي احتمال مي دهد آرامگاه شاپور در اين غار باشد . مجسمه شاپور بر دهانه اين غار، شاهكار پيكر تراشي ايران باستان است كه بعد از حدود 1700 سال هنوز با وجود وارد شدن آسيب هاي جدي به آن ، باقي مانده است . اين مجسمه تنها مجسمه سنگي بازمانده از دوران باستان است كه حدود 6 متر ارتفاع دارد . سنگ حجاري شده اين مجسمه از سقف غار تا كف آن ادامه داشته و هنرمندان عصر ساساني با تلاش و كوشش بسيار موفق به آفرينش اين اثر هنري گرديده اند

تندیس تنومندی که اینک در غار شاپور می باشد یکی از چیستان های تاریخ هنر ایران است هیچ گمان و برداشتی منطقی نخواهد توانست سبب پدیداری این تندیس با حدود 30 تن وزن در غاری بی عبور و تقریبا غیر قابل دسترس را توجیه کند.

ویژیگیهایی چون بزرگی_نجابت_قدرت_دلیری و صلابت فرمانروایی به گونه ای در چهره شاپور به نمایش در آمده اند که چیزی از شکوه حضور شاه ایران و ایرانیان کاسته نشود . گویی سردی غار هیچ گاه نتوانسته اراده و اقتدار را از چهره شاپور بزداید . شگفت اینکه این مجسمه به طول هفت متر خود را هیولای متروک بیابان ساخته در این حال با متانت دل و درون سنگین خود، هیچ پیامی جز آرامش و صفا و شکوه در سر ندارد .

 

برای بدست آوردن برداشتی درست از این تندیس کافی است به اندازه های اعضاء آن فکر کنیم .

این اندازه ها بر گرفته از کتاب علی سامی (تمدن ساسانی)میباشد .

 

اعضای تندیس

اندازه به سانتیمتر

اعضای تندیس

اندازه به سانتیمتر

دور سر

320

دور گردن

230

طول چشم

18

دور بازو

150

طول ابرو

30

دور مچ

100

طول بینی

30

دور ران

250

طول سبیل

80

طول کفش

60

پهنای شانه

340

بلندی تندیس

600

دور سینه

400

وزن تندیس

حدود 6  تن

دور کمر

305

 

 

نوار دیهیم آویخته از تاج که پشت سر به صورت آشاری مواج بوده بر ستبری گردن شاپور افزوده و مانع جدا شدن سر از گردن شده .

 آیا غار شاپور آرامگاه شاپور بوده و شاپور خود نگهانی از آرامگاه خود را برعهده گرفته بوده است سوالی که همچنان در ذهن باستان شناسان و تاریخ نویسان کنجکاوی میکند . مانی می نویسد که شاپور به هنگام مرگی ناشی از بیماری در شهر محبوب خود در بیشاپور بوده است  غار شاپور به  دخمه شاپور نیز شهرت دارد و امکان دارد که جسد شاهانه به آیین زرتشتیان در دخمه خوراک دادن کوهی پیرامون غار شده باشد .

تندیس شاپور را در سال 1336 خورشیدی دوباره  برسرجای خود ایستاده اند و بعد از ترمیم نسبی اعضای آسیب دیده آن در روز 17 فروردین 1337 از آن پرده برداری کرده اند . اینک با توجه به شرایط جوی و جلوگیری از آسیب بیشتر به این شاهکار پیکر تراشان ایرانی می باست آن را به محیطی ایمن انتقال داد .


 قابل توجه فرهنگ دوستان غربی که مدعی کشف پاپیون هستند . عکس بالا

 نوار دیهیم آویخته از تاج که پشت سر به صورت آشاری مواج بوده بر ستبری گردن شاپور افزوده و مانع جدا شدن سر از گردن شده .


.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک